เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 560 / 734

ประโยค ๔- มังกรคลื่นนี้มิฉะนั้น ๔ หน้า ๘๗ โดยยิ่ง ทั้งไม่อาจเพื่อจะงดเว้น-mกที่งดแล้วให้นิ่งคง ส่วนบุคคลผู้มีน้อย ย่อมสามารถร, แล้วคริสว่า "ถิ่นทุ่งหลาย ถูลานาทภิญญ์ ไม่ใช่มัยมากแต่บัดนี้เท่านั้น ถึ

เนื้อหาเล่าถึงความยากลำบากของผู้คนในกรุงพาราณสี ซึ่งมีกลาครามณีคนหนึ่งได้เข้าไปบอกให้คนไม่ทำการรับจ้างแต่หันไปขายของจากเงินทองที่พวกเขามี เรื่องราวนี้สัมผัสถึงความรักและความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต เม

ประโยค - มังกรดำนี้เริ่มแปล เล่ม ๔ หน้า ๘๙ ภายในท้องทางทางของช่างนั้น ด้วยอำนาจแห่งความมัวหมอง เมื่อวาริปิด ไม่อาจจะออกได้ อยู่เป็นทุกข์ในท้องช่างนั้น ตลอด กลางนาน ในวันหนึ่ง เมื่อฝนตก วาริปิด จึงออก

บทความนี้วิเคราะห์ความมัวหมองตามหลักพระธรรม โดยระบุว่าผู้ที่มีความไม่รู้จักประมาณในการรับรู้จะมีพฤติกรรมที่แสดงออกในทิศทางที่ผิดและมีอาการของความไม่เชื่อมั่นในศรัทธา นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความปรารถนาลา

ประโยค - มังกดตำนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๙๐ ในวันฉลองวิหาร ย่อมภาววิหาร เหตุอย่าเอือ รู้ว่ามีหล่านั้น เห็นแล้ว ไปสู่พระเจดีย์ กวาดแล้ว เหตุอย่าเอือ เกลี้ยงรายให้ เสนอต ชักอาสนะ รดน้ำที่บันโพธิ์ พวกมนุษย

เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันฉลองวิหารที่พระอิณาสพถูกเข้าใจผิดโดยมนุษย์ จนทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความเชื่อ ความตั้งใจ และการแสดงออกของพระพุทธสาสนา ในเรื่องนี้มีการพูดถึงเด็กชาวบ้านที่พูดถึงพระอรหันต์

ประโยค- มังคลัตถบืนนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙๒ ความไม่ประมาณ ของภิกษุผู้มีความปรารถนามากและมัวมากไว้ ด้วยประกาศนี้ จริงอยู่ ปาปุคคลเหล่านั้น ย่อมยังความปรารถนา สมุดและความมัวมากให้ดำริขึ้น เพราะความไม่รู้ปร

เนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาความไม่ประมาณของภิกษุผู้มีความปรารถนามาก ซึ่งอาจนำไปสู่ความไม้แน่นอนในการรับรู้และปฏิบัติ พระผู้พระภาคได้แสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายเพื่อให้เข้าใจถึงการรับมือกับความปรารถนานั้น โดย

ประโยค - มังคลัตถกาในนี้แปล เล่ม ๔ - หน้าที่ 93 อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะ ในเอกนิบาตองค์ดุจตฤณายน และในอรรถ- การวินิจฉาสุทธิว่า "บุคคลผู้อื่นความปรารถนาน้อยในปัจจัย ๔" ชื่อว่า ผู้มากน้อยในปัจจัยนี้ ผ

อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะเป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการเข้าใจในปัจจัย ๔ และการบริจาคจากทายก โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่มีความปรารถนาน้อยในปัจจัยนี้มีความสามารถในการรับรู้และประเมินสิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจน ร

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 97 [๑๔๒] มาลัยอัปปิญญาสูตรในบทสมวรรค เอกนิบาต อังคุตตร- นิทาย (มี) คันนี้ว่า " ภูษาทั้งหลาย ความเป็นผู้มากน้อย ( อ่อนเป็น ไป ) เพื่อความดำรงมั่นแห่งพระสัทธรรม" ด

มังคลัตถทีนี้แปลในเล่มที่ ๔ หน้า ๙๗ พูดถึงพระศาสดะและความสำคัญของความเป็นผู้มากน้อยเพื่อการดำรงอยู่ของพระศาสนา โดยอ้างอิงถึงบทสมวรรคและความชื่นชมของพระศาสดะที่มีต่อภิกษุที่ปฏิบัติตนอย่างสันโดษและดีงาม

ประโยค ๕๕- มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๑๙๘ ดังนี้แล้ว คำสุขสวัสดิ์ฮากา แล้วคำว่า "ธรรมคาถิก" พึงเป็นผู้ มักน้อยเหมือนนิคมคามวสีสะเกิด แล้วคำสถอนในอัปปมาทวรรค ธรรมบาว่า "อุปปามาทโธ ภูญ" เป็นต้น. ในกา

บทความนี้นำเสนอการตีความคำสุขสวัสดิ์ฮากา และความหมายของพระคาถาที่เกี่ยวกับความมักน้อยในบริบทของพระพุทธศาสนา รวมถึงเรื่องราวของพระสีสสะฌะที่บรรลุอรหัตในที่แห่งหนึ่งในประเทศหิมพานต์ ตั้งแต่การไม่มีความท

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจัย จบ [๔๕๕] อรรถกถากฤษฎสูตรว่า "ภิญญาผู้มีความน้อยใน ฤดูกาล ย่อมไม่ให้ชม่นอื่นรู้ว่า ตรณิษฐ์ฤด

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีการกล่าวถึงนโยบายและการกระทำที่ปรากฏในอรรถกถาเอกนิบาต ต้องครรนิกายและครรนิ

ประโยค - มังคลดิถีที่เป็นเปล่า เล่น ๔ หน้า ๑๐๐ [๑๔๕] อรรถกาถสูตรสูตรว่า " ภิกขูผู้มีความเมตตาใน ปะรีติ แม้เป็นผู้ทรงพระใคร่ปิฎก ก็ไม่ประสงค์จะให้ใคร รู้ว่าตนเป็น พุทธสุด เหมือนพระศาสะเณราชามืองสักตะนั

เนื้อหาพูดถึงมังคลดิถีในพระพุทธศาสนา สะท้อนแนวคิดเกี่ยวกับความเมตตาของภิกขุและการให้ความรู้แก่ผู้คน รวมถึงการปฏิบัติตนอย่างมีสมาธิในการศึกษาธรรมเพื่อประโยชน์สูงสุดของชุมชน เรียนรู้เกี่ยวกับความสำคัญขอ

ประโยค ๕๖ มังคลัตถทีปิเปนปลู เล่ม ๔ หน้า ๑๐๒ พึงปรารถนา ว่า ขอชนนักหลาย จงรู้ว่าเราเป็นพระเจ้านาภ พมนุษย์ ทั้งหลายก็ไม่พึงกล่าวว่า พระเณรนั่นว่า "ขอท่านจงอยู่ข้างนอก" แด ่วามคิดเห็นอย่างนั้นแน่นนแล ไ

ประโยคนี้กล่าวถึงคำสอนในพระพุทธศาสนาที่ไม่ให้กล่าวถึงพระเจ้านาภในแง่ลบ และเน้นความสำคัญของความมักน้อย ในการที่บุคคลมีความปรารถนาในสิ่งต่าง ๆ ซึ่งอาจส่งผลต่อจิตใจของผู้คน การเข้าใจและการไม่ปรารถนาในปัจ

ประโยค - มึงคลิดที่ปืนเปล เล่ม ๕ หน้า ๑๐๓ จึงกล่าวว่า เอกทูติ เป็นมัน. พึงชนะเป็นประพันธ์ว่ามีส่วนเหลืออยู่ เพราะ อปป ศัพท์ ปรากฏอยู่แม้วในอรรถว่าเล็กน้อย ส่วนเนื้อความ ไม่มีส่วนเหลือเลย เพราะความที่

บทความนี้กล่าวถึงการสันโดดในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในองค์ประกอบของภิกษุที่ยังคงปฏิบัติตนตามแนวทางของพระผู้มีพระภาค อีกทั้งเน้นถึงความสำคัญของการมีมงคลในการดำเนินชีวิต โดยอ้างอิงจากการวิเคราะห์ใ

ประโยค ๙ มักคลิกท่านนี้เป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๐๔ [๗๔๑] กิทธรรมาคิภูนู้สั่นโดน ย่อมเป็นผู้ปะพฤติดั่งนอนเรีบ เหตุนั้น ในอรรถกถาสมบูรณ์สูตรเป็นต้น ท่านจึงกล่าวไว้ว่า "ภิกษุผู สันโดษนั้น บริโภคสนสนที่บุร

เนื้อหาอธิบายถึงภิกษุผู้สันโดษที่มีการบริโภคและการอยู่ในอารามตามบทพรรณนาในอรรถกถาสมบูรณ์สูตร โดยกล่าวถึงลักษณะการดำรงชีวิตที่มีความโดดเดี่ยวและความสุขในกิจทั้ง 4 อ้างอิงถึงพระปัจเจกสัมพุทธองค์ที่วางหล

ประโยค ๕ - มังคลดำนี้มีนัยแปล เล่น ๔ - หน้าที่ ๑๐๖ กล่าวคำอธิบายนี้ไว้ว่า เช่นกับคำว่าอเนรจร." [๒๓๙] เนื้อความว่า "อีกอย่างหนึ่ง ภิกษุไม่สนโด ยอม เสื่อมจากทรัพย์บ้าง จากชีวิตบ้าง ผู้สนโด ยอมไม่เสื่

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระโพธิสัตว์ในอดีตที่เกิดเป็นพระยะบกแก้ตนในป่าไม้ ริมฝั่งคงคา เมื่อผลสิ้นสุดลง ท้าวสักกะทรงทดลองพระยะบกแก้ตนเพื่อเห็นว่าความเป็นผู้กินน้อยส่งผลต่อตนเองอย่างไร พระยะบกไม่เคยไปถึงที่อื

ประโยค เรื่องพระยานกแก้วดำ มาในอรรถกถาพุทธสาวกชาดก ในวนวินิบาต. [๙๕] เพราะเหตุนั้น ภิกษุผู้ประสงค์ความดำรงอยู่ได้บาน แม่แห่งพระศาสนา พระเป็นผู้สั่นโดยเดียด เพราะความเป็นผู้สั่นโดย ยอมเป็นไปเพื่อความไม

บทความนี้ศึกษาเรื่องพระยานกแก้วดำซึ่งมีการอธิบายในอรรถกถาพุทธสาวกชาดก ผ่านการวิเคราะห์ถึงความสำคัญของความเป็นผู้ไม่สันโดษ และการมีอยู่ของพระธรรมในสัทธรรม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญในการดำรงอยู่ทางธรรมแ

ประโยค ๕- มังคลดึกสิถีในเป็นปลื้ม เล่ม ๔ หน้า ที่ 109 ธรรมไม่มีโทษทั้งหลายมีศีลเป็นต้น บทว่า ภาวนา ได้แก่ ด้วย การให้เกิดขึ้น และด้วยการเจริญ บทว่า อนุปุพุทธ สงว่า ผู้สันโดษ ด้วยอำนาจแห่งความท้อแท้ ด

บทนี้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมซึ่งมีศีลเป็นหัวใจสำคัญ ความสันโดษและการเจริญตนในพระพุทธศาสนา เน้นการอุทิศถวายสำหรับสงฆ์และการเจริญภาวนาเพื่อบรรลุพระอรหัต และการเติบโตทางจิตใจเพื่อให้เกิดความสันโดษและการพั

ประโยค 5 [๗๔๕] เพราะเหตุนี้ กุลบุรุษไม่ควรทำความเป็นผู้สันโดษ ด้วยการยกคุณให้เกิดขึ้น เพราะว่า บุคคลเมื่อทำบุญบ่อย ๆ ย่อม บรรลุเมฆสูงอันเป็นโลดคะ เหมือนพรหมคนในหนึงชาวเมือง สาวดี ฉะนั้น เรื่องพรา

บทความนี้เสนอเกี่ยวกับความสำคัญของการทำบุญและการกระทำต่าง ๆ ของพราหมณ์ที่แสดงถึงการสร้างสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงการทำศาลาในที่ต่าง ๆ เพื่อการประกอบพิธีกรรมและการทำบุญ นี้เป็นการแสดงออกถึงความเชื่อที

ประโยค ๒ มั่งคลาดที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๑๑ พระศาสดาว ทรงแสดงว่า "พระมหามñez ธรรมดาบัญฑิต กระทำ กุลอีทละน้อย ๆ ในขณะ ๆ ย่อมขจัดมลทินของตนเสียโดยลำดับ ได้โดยแท้" ดังนี้แล้ว จึงรหัสวานนี้เป็นธรรม ร ธรร

พระศาสดาได้ทรงสอนว่า ผู้มีปัญญาควรขจัดมลทินของตนอย่างเป็นระยะ ๆ เช่นเดียวกับช่างทองที่ทำการชำระสนิมเงินอย่างมีกระบวนการ ควรดำเนินการอย่างมีสติ และตามลำดับเพื่อให้บรรลุถึงความบริสุทธิ์และสมบูรณ์ของจิตใ

ประโยค ๕ - มังคีลกถาที่นี้เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า 113 กล่าวว่าด้วยความกตัญญู* [๓๑] ความรู้ปากะ อันผู้ใดผู้หนึ่งทำแล้ว น้อยหรือมาก ก็ ตาม โดยความระลึกนึงบ่อย ๆ ชื่อว่า กตัญญุตุ อีกบทหนึ่ง บุญ ทั้งหลายนันแ

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวของความกตัญญูในตัวบุคคลและสิ่งสำคัญของการอุปการะในชีวิต ตามพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่กล่าวว่าความกตัญญูนั้นทำให้บุคคลงอกงามในโลก และการระลึกถึงอุปการะของผู้อื่น นำไปสู่การส

ประโยค ๕ - มังคลดีกาลที่นิรนีปล เล่ม ๕ หน้า ๑๑๔ ภูมิทุกนิมิต องค์ุตตรนิกายนั้น และภูมิคุลคลญัตติว่าคำว่า " ข้อว่า อิทธ เทศมิติ สัญญา กโรติ" ความว่า เป็นจุดทำความสำคัญอย่างนั้น ก็ในคำว่า สัญญา กโรต

เนื้อหาในบทนี้เสนอถึงความสำคัญของคำว่า 'สัญญา กโรติ' และการเลี้ยงดูของบิดามารดาที่สอดคล้องกับคำสอนของพระผู้เป็นพระยานกแก้ตา การเลี้ยงดูบุตรในบริบททางศาสนาและการรับรู้ถึงความสำคัญของอุปการะที่บิดามารดา

ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่ม ๔ - หน้าที่ ๑๑๗ ความว่า เมื่อเผลอลักลอบโทษของตนไม่ได้ ก็อึ้งสดให้เกิดขึ้น อีกอย่างหนึ่ง ความว่า ไม้จะลัก คือ ให้ประพฤติในสัมพฤติปิติ. บุคลอชีว่าคำว่า อาจารย์ เพราะให้

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงการแสดงถึงบทบาทของอาจารย์ในพระพุทธศาสนา และการที่มีความสำคัญในการให้สมาธิธรรมแก่ศิษย์ นอกจากนี้ ยังสอบถามเกี่ยวกับโทษที่เกิดขึ้นจากการประพฤติตน ซึ่งหมายถึงการที่จะต้องศึกษาพระธ